نقره یکی از مواد کلیدی در تولید سلولهای خورشیدی سیلیکونی است؛ فلزی که به دلیل رسانایی الکتریکی بسیار بالا، برای ساخت اتصالات ظریف و انتقال جریان تولیدشده در سلول به کار میرود. با افزایش ظرفیت تولید و نصب پنلهای خورشیدی در جهان، مصرف نقره در صنعت فتوولتائیک به موضوعی مهم برای بازار فلزات گرانبها تبدیل شده است. در این مقاله، ساختار مصرف نقره در سلولهای خورشیدی، تفاوت فناوریهای PERC، TOPCon و HJT و چشمانداز جایگزینی نقره با مس را بررسی میکنیم.
نقره یکی از مواد کلیدی در تولید سلولهای خورشیدی سیلیکونی است. رسانایی الکتریکی بسیار بالای این فلز باعث شده در ساخت اتصالاتی به کار رود که جریان تولیدشده در سلول را جمعآوری و منتقل میکنند. با گسترش انرژی خورشیدی در جهان، نقش نقره در صنعت فتوولتائیک اهمیت بیشتری پیدا کرده و همزمان پرسشهایی درباره میزان مصرف، هزینه تولید و امکان جایگزینی آن با فلزات دیگر مطرح شده است.
انرژی خورشیدی در سالهای اخیر به یکی از مهمترین مسیرهای توسعه تولید برق از منابع تجدیدپذیر تبدیل شده است. افزایش ظرفیت نیروگاههای خورشیدی، توسعه پنلهای خانگی و صنعتی و پیشرفت فناوری سلولهای فتوولتائیک، تقاضا برای مواد اولیه مورد استفاده در این صنعت را نیز افزایش داده است. در میان این مواد، نقره جایگاه ویژهای دارد.
شاید در نگاه اول تصور شود که پنل خورشیدی عمدتاً از شیشه، آلومینیوم و سیلیکون ساخته شده است؛ اما در ساختار الکتریکی آن، مقدار مشخصی نقره نیز به کار میرود. این فلز در قالب خمیر رسانای نقره روی سطح سلول چاپ میشود و شبکهای از خطوط بسیار ظریف را تشکیل میدهد. این خطوط وظیفه جمعآوری جریان الکتریکی تولیدشده در سلول را بر عهده دارند.
اهمیت این کاربرد تنها به صنعت تجهیزات خورشیدی محدود نیست. از آنجا که تولید پنلها در مقیاس جهانی به حجم بسیار زیادی رسیده است، حتی مصرف چند میلیگرم نقره در هر وات ظرفیت تولیدی میتواند در مجموع به تقاضای قابلتوجهی برای بازار جهانی این فلز منجر شود.
نقره در سلول خورشیدی وظیفه تولید انرژی را بر عهده ندارد؛ بلکه به دلیل رسانایی الکتریکی بالا، جریان تولیدشده در لایه نیمهرسانا را جمعآوری و به مدار خارجی منتقل میکند. افزایش تولید پنلهای خورشیدی، همین کاربرد تخصصی را به یکی از عوامل مهم تقاضای صنعتی نقره تبدیل کرده است.
برای درک کاربرد نقره در پنلهای خورشیدی، ابتدا باید با سازوکار تولید برق در یک سلول فتوولتائیک آشنا شویم. سلول خورشیدی با استفاده از اثر فتوولتائیک، انرژی نور خورشید را به انرژی الکتریکی تبدیل میکند. در بسیاری از پنلهای رایج، ماده اصلی انجام این فرایند سیلیکون است.
وقتی نور خورشید به سلول میتابد، فوتونهای نور میتوانند در ماده نیمهرسانا حاملهای بار الکتریکی ایجاد کنند. ساختار داخلی سلول این بارها را از یکدیگر جدا میکند و اختلاف پتانسیل الکتریکی به وجود میآورد. برای استفاده از این انرژی، باید جریان الکتریکی ایجادشده از سطح سلول جمعآوری و به مدار خارجی منتقل شود.
اینجاست که نقره وارد عمل میشود. روی سطح سلول خورشیدی، شبکهای از خطوط فلزی باریک ایجاد میشود که به آنها انگشتکهای رسانا یا Finger Contacts گفته میشود. این خطوط جریان الکتریکی را از بخشهای مختلف سلول جمعآوری میکنند و به مسیرهای انتقالدهنده بزرگتر میرسانند.
نمایی سادهشده از عملکرد الکتریکی سلول خورشیدی سیلیکونی
بنابراین، نقره بخشی از سیستم جمعآوری و انتقال جریان است. اگر این اتصالات کیفیت مناسبی نداشته باشند، مقاومت الکتریکی افزایش پیدا میکند و بخشی از انرژی تولیدشده به شکل تلفات الکتریکی از دست میرود. به همین دلیل، انتخاب ماده رسانا در طراحی سلول خورشیدی اهمیت زیادی دارد.
فلزات مختلفی قابلیت انتقال جریان الکتریکی دارند؛ با این حال، نقره به دلیل مجموعهای از ویژگیهای فیزیکی و الکتریکی، برای ساخت اتصالات سلولهای خورشیدی بسیار مناسب است. مهمترین دلیل استفاده از این فلز، رسانایی الکتریکی بسیار بالای آن در میان فلزات است.
نقره در دمای محیط بالاترین رسانایی الکتریکی را در میان فلزات دارد. این ویژگی به جریان الکتریکی اجازه میدهد با مقاومت کمتری از مسیرهای رسانای نقره عبور کند. در سلولهای خورشیدی که خطوط فلزی باید بسیار باریک باشند، کاهش مقاومت اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا سطح مقطع کوچک این خطوط میتواند مقاومت الکتریکی را افزایش دهد.
یکی دیگر از مزیتهای نقره، امکان تولید خمیرهای رسانای مخصوص چاپ صنعتی است. پودر نقره با ترکیبات دیگر در فرمولاسیون خمیر فلزی ترکیب میشود تا مادهای با ویژگیهای مناسب برای چاپ روی سطح سلول به دست آید. این خمیر باید بهگونهای طراحی شود که خطوط دقیق و یکنواخت ایجاد کند و پس از طی مراحل حرارتی، اتصال الکتریکی مناسبی با ساختار سلول برقرار سازد.
در طراحی سلولهای خورشیدی، خطوط فلزی باید تا حد امکان باریک باشند. خطوط پهنتر میتوانند بخشی از نور ورودی را مسدود کنند و میزان جذب نور توسط سیلیکون را کاهش دهند. نقره به دلیل رسانایی بالا، امکان طراحی شبکههای رسانای باریک با عملکرد الکتریکی مناسب را فراهم میکند.
چاپ خمیر نقره به روش چاپ سیلک یا Screen Printing سالهاست که در خطوط تولید سلولهای خورشیدی استفاده میشود. توسعه تجهیزات، مواد اولیه و دانش فنی این فرایند باعث شده است که استفاده از نقره در تولید انبوه سلولها به یک روش صنعتی تثبیتشده تبدیل شود.
نقره مورد استفاده در سلولهای خورشیدی معمولاً به شکل قطعات فلزی یا ورقههای نقره نیست. در روش متداول تولید سلولهای سیلیکونی، از مادهای به نام خمیر نقره یا Silver Paste استفاده میشود. این خمیر ترکیبی مهندسیشده است که پودر نقره، مواد آلی و افزودنیهای خاص را در خود جای میدهد.
فرمولاسیون دقیق خمیر نقره به نوع سلول، دمای فرایند تولید، ساختار سطح و ویژگیهای الکتریکی مورد انتظار بستگی دارد. در برخی خمیرها از ترکیبات شیشهای موسوم به Glass Frit نیز استفاده میشود که در ایجاد اتصال مناسب میان نقره و سطح نیمهرسانا نقش دارند.
ویفر سیلیکونی پس از طی مراحل آمادهسازی و ایجاد ساختارهای موردنیاز، برای تشکیل اتصالات فلزی آماده میشود.
خمیر نقره با استفاده از تجهیزات چاپ صنعتی و الگوهای دقیق روی بخشهای مشخصی از سطح سلول قرار میگیرد تا خطوط رسانا تشکیل شوند.
سلول وارد فرایندهای حرارتی متناسب با فناوری تولید میشود. در این مرحله، مواد آلی حذف یا تجزیه میشوند و ساختار رسانای نقره شکل میگیرد. سازوکار دقیق اتصال به نوع خمیر و معماری سلول وابسته است.
پس از تکمیل فرایند، خطوط فلزی نقش جمعآوری جریان را بر عهده میگیرند و امکان انتقال انرژی الکتریکی تولیدشده در سلول را فراهم میکنند.
در بسیاری از سلولهای سیلیکونی متداول، چاپ خمیر نقره به روش چاپ سیلک انجام میشود. این روش به دلیل سرعت، قابلیت تکرار و امکان استفاده در خطوط تولید انبوه، جایگاه مهمی در صنعت فتوولتائیک دارد.
میزان مصرف نقره در سلول خورشیدی به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله فناوری ساخت، ابعاد سلول، راندمان، تعداد و ضخامت خطوط رسانا و نوع خمیر مورد استفاده. به همین دلیل، نمیتوان یک مقدار ثابت را برای تمام پنلهای خورشیدی در نظر گرفت.
در پژوهش منتشرشده در نشریه Energy & Environmental Science درباره تولید سلولهای خورشیدی در مقیاس چند تراواتی، برآورد شده است که یک سلول صنعتی با راندمان حدود 21 درصد در سال 2020 بهطور متوسط حدود 90 تا 100 میلیگرم نقره مصرف میکرد. این مقدار برای سلولهای آن دوره و فناوریهای بررسیشده گزارش شده است و نباید بدون توجه به تغییر فناوری به تمام سلولهای امروزی تعمیم داده شود.
برای مقایسه دقیقتر فناوریها، شاخصی به نام میلیگرم نقره بهازای هر وات ظرفیت تولیدی استفاده میشود. این شاخص نشان میدهد برای ساخت سلولی با توان مشخص، چه مقدار نقره مصرف شده است.
mg/cell: مقدار نقره مصرفشده در یک سلول خورشیدی.
mg/Wp: مقدار نقره مصرفشده بهازای هر وات ظرفیت نامی سلول یا پنل.
وات پیک (Wp) به توان نامی تولیدی در شرایط آزمون استاندارد اشاره دارد. مقایسه اعداد تنها زمانی معتبر است که مبنای اندازهگیری و نوع محصول یکسان باشد.
اهمیت این اعداد زمانی روشنتر میشود که آنها را در مقیاس تولید جهانی بررسی کنیم. یک سلول ممکن است تنها مقدار کمی نقره مصرف کند، اما تولید میلیاردها سلول در سال، مجموع تقاضای این صنعت را به رقم بزرگی تبدیل میکند.
تمام سلولهای خورشیدی از ساختار یکسانی برخوردار نیستند. با پیشرفت صنعت، فناوریهای مختلفی توسعه پیدا کردهاند که هرکدام در زمینه راندمان، ساختار اتصالات و میزان مصرف مواد اولیه ویژگیهای خاص خود را دارند.
فناوری PERC یکی از نسلهای مهم سلولهای سیلیکونی است که با بهبود ساختار سطح پشتی سلول، امکان افزایش راندمان را فراهم کرد. در این فناوری، خمیر نقره برای ایجاد اتصالات الکتریکی استفاده میشود و در برخی طراحیها، آلومینیوم نیز در ساختار تماس پشتی نقش دارد.
پژوهشهای مربوط به سلولهای PERC نشان دادهاند که مصرف نقره در این فناوری به طراحی شبکه فلزی و ابعاد ویفر وابسته است. در نمونه صنعتی بررسیشده در پژوهش RSC، مصرف نقره حدود 15٫4 میلیگرم بهازای هر وات گزارش شده بود.
فناوری TOPCon با استفاده از ساختار تماس غیرفعالشده مبتنی بر اکسید تونلی، امکان دستیابی به راندمان بالاتر را فراهم میکند. این فناوری در سالهای اخیر سهم قابلتوجهی در تولید سلولهای خورشیدی سیلیکونی به دست آورده است.
در TOPCon، طراحی اتصالات فلزی اهمیت زیادی دارد. برای حفظ عملکرد الکتریکی و کاهش مقاومت تماس، خمیرهای نقرهای با ویژگیهای خاص در بخشهای مختلف سلول به کار میروند. بسته به طراحی، مصرف نقره میتواند یکی از عوامل مهم هزینه تولید باشد.
سلولهای هتروجانکشن یا HJT از ترکیب لایههای سیلیکونی با ساختارهای متفاوت استفاده میکنند. این فناوری معمولاً به فرایندهای متالیزاسیون با دمای پایینتر نیاز دارد و خمیرهای مورد استفاده در آن باید با این شرایط سازگار باشند.
در برخی طراحیهای HJT، اتصالات فلزی در دو سمت سلول ایجاد میشوند. همین موضوع میتواند بر مقدار نقره مصرفی اثر بگذارد. توسعه خمیرهای نقرهای با مصرف کمتر و خمیرهای ترکیبی نقره و مس، از مسیرهای پژوهشی مهم برای کاهش هزینه این فناوری است.
| فناوری | ویژگی ساختاری | نقش نقره | نکته مهم |
|---|---|---|---|
| PERC | ساختار پشتی بهبودیافته | تشکیل اتصالات رسانا | فناوری تثبیتشده صنعتی |
| TOPCon | تماس غیرفعالشده با اکسید تونلی | اتصالات فلزی با الزامات ویژه | کاهش مصرف نقره یک چالش مهم است |
| HJT | اتصال لایههای سیلیکونی متفاوت | متالیزاسیون سازگار با دمای پایین | خمیرهای نقره و مس مورد بررسی هستند |
توضیح: جدول، تفاوتهای ساختاری و نقش نقره را بهصورت کیفی مقایسه میکند؛ میزان مصرف عددی در هر فناوری به طراحی سلول و نسل تولید وابسته است.
نقش نقره در صنعت فتوولتائیک بهتنهایی موضوع جدیدی نیست؛ اما گسترش سریع ظرفیت تولید برق خورشیدی باعث شده اهمیت این کاربرد در بازار فلزات گرانبها افزایش پیدا کند.
در یک نیروگاه خورشیدی بزرگ، هزاران یا حتی میلیونها سلول فتوولتائیک در قالب پنلها کنار یکدیگر قرار میگیرند. هر سلول برای انتقال جریان به اتصالات رسانا نیاز دارد و در بسیاری از فناوریهای سیلیکونی، نقره یکی از مواد اصلی این اتصالات است.
پژوهشی که در نشریه RSC منتشر شده، نشان میدهد صنعت فتوولتائیک در سال 2020 حدود 2860 تن نقره مصرف کرده است؛ رقمی که در همان پژوهش معادل حدود 10٫3 درصد عرضه جهانی نقره در آن سال برآورد شده بود.
در پژوهش مروری دیگری درباره مسیرهای تولید چندتراواتی سلولهای خورشیدی نیز گزارش شده است که مصرف نقره در صنعت فتوولتائیک در سال 2022 از 140 میلیون اونس فراتر رفته بود. این ارقام مربوط به سالهای مشخص و مبانی آماری همان پژوهشها هستند و نباید بهعنوان آمار مصرف سال جاری معرفی شوند.
مصرف برآوردشده نقره در صنعت فتوولتائیک در سال 2020، بر اساس پژوهش منتشرشده در RSC.
مصرف گزارششده صنعت فتوولتائیک در سال 2022 در پژوهش مروری Wiley.
این روند یک رابطه مهم میان دو صنعت ایجاد میکند: هرچه ظرفیت نصب و تولید پنلهای خورشیدی افزایش پیدا کند، نیاز بالقوه به نقره نیز بیشتر میشود؛ مگر اینکه کاهش مصرف نقره در هر وات ظرفیت، جایگزینی فلزات یا تغییر فناوری بتواند این رشد را جبران کند.
قیمت نقره و اهمیت آن در هزینه تولید سلولهای خورشیدی باعث شده است پژوهشگران به دنبال راهکارهایی برای کاهش مصرف این فلز باشند. یکی از مهمترین گزینهها، مس است.
مس از نظر رسانایی الکتریکی عملکرد مناسبی دارد و در مقایسه با نقره از قیمت پایینتری برخوردار است. با این حال، جایگزینی نقره با مس به سادگی تغییر یک ماده اولیه نیست؛ زیرا مس میتواند در ساختار سیلیکون نفوذ کند و در صورت کنترلنشدن، بر عملکرد و پایداری سلول اثر منفی بگذارد.
به همین دلیل، فناوریهای جدید معمولاً از لایههای محافظ، ساختارهای ترکیبی یا فرایندهای رسوبدهی کنترلشده استفاده میکنند تا مزایای رسانایی مس را به کار بگیرند و در عین حال از مشکلات احتمالی آن جلوگیری کنند.
یکی از مسیرهای توسعه، استفاده از ذرات مس با پوشش نقره یا ترکیباتی از خمیر نقره و مس است. در این روش تلاش میشود مقدار نقره مورد نیاز کاهش پیدا کند، بدون اینکه عملکرد الکتریکی اتصالات به شکل قابلتوجهی افت کند.
پژوهش منتشرشده در سال 2024 در نشریه Solar Energy Materials and Solar Cells، روشی را بررسی کرده است که در آن بخشی از خمیر نقره در سمت پشتی سلولهای iTOPCon با مس جایگزین میشود. در یکی از رویکردهای بررسیشده، مقدار خمیر نقره در آن بخش حدود 75 درصد کاهش یافته و یک لایه مس برای تامین رسانایی به کار رفته است. نتایج پژوهش نشان داد این روش میتواند با حفظ عملکرد تبدیل انرژی، مسیر امیدوارکنندهای برای کاهش مصرف نقره باشد.
مسیر پیشرفتهتر، استفاده از روشهای رسوبدهی الکتروشیمیایی برای تشکیل اتصالات فلزی است. در این روش، بهجای اتکا به چاپ متداول خمیر نقره، لایههای فلزی با فرایندهای کنترلشده روی سطح سلول ایجاد میشوند.
در یکی از دستاوردهای گزارششده در آوریل 2026، پژوهشگران موسسه Fraunhofer ISE با استفاده از فرایند متالیزاسیون مبتنی بر رسوبدهی الکتریکی، مصرف نقره در سلولهای TOPCon را به حدود 1٫1 میلیگرم بهازای هر وات پیک رساندند؛ در حالی که مقدار متداول مورد اشاره در همان گزارش حدود 10 تا 12 میلیگرم بهازای هر وات پیک بود.
در این روش، نیکل بهعنوان لایه محافظ در برابر نفوذ مس به سیلیکون استفاده میشود، مس بخش اصلی رسانایی را تامین میکند و نقره در قالب یک لایه نازک برای محافظت از سطح فلزی باقی میماند. طبق گزارش منتشرشده، سلولهای آزمایششده به راندمان حدود 24 درصد رسیدند و ماژولهای ساختهشده از آنها آزمونهای قابلیت اطمینان IEC 61215 را پشت سر گذاشتند.
این ارقام نتایج گزارششده از یک فرایند پژوهشی و آزمایشی هستند و به معنی جایگزینی کامل و فراگیر فناوری متداول در تمام کارخانههای جهان نیستند.
با وجود این پیشرفتها، تولید انبوه و تجاریسازی فناوریهای جایگزین همچنان به بررسی هزینه تجهیزات، سرعت تولید، یکنواختی فرایند و دوام بلندمدت سلولها نیاز دارد. بنابراین، در کوتاهمدت نمیتوان حذف کامل نقره از صنعت خورشیدی را قطعی دانست.
رابطه میان صنعت خورشیدی و بازار نقره دوطرفه است. از یک طرف، توسعه انرژی خورشیدی میتواند تقاضای صنعتی نقره را افزایش دهد. از طرف دیگر، بالا رفتن قیمت نقره انگیزه تولیدکنندگان را برای کاهش مصرف این فلز در هر سلول و توسعه مواد جایگزین بیشتر میکند.
این رابطه باعث میشود رشد ظرفیت نصب پنلهای خورشیدی الزاماً به همان نسبت به افزایش تقاضای نقره منجر نشود. برای مثال، ممکن است تعداد پنلهای تولیدشده افزایش پیدا کند، اما به دلیل باریکتر شدن خطوط رسانا، بهبود خمیرهای فلزی و افزایش راندمان سلول، مقدار نقره مورد نیاز برای تولید هر وات برق کاهش یابد.
به این فرایند در صنعت، کاهش شدت مصرف ماده یا Thrifting گفته میشود. در واقع، تولیدکنندگان تلاش میکنند با مصرف کمتر نقره، همان عملکرد الکتریکی یا حتی عملکرد بهتری به دست آورند.
رشد ظرفیت تولید و نصب پنلهای خورشیدی و افزایش تعداد سلولهای مورد نیاز.
کاهش نقره مصرفی در هر وات، بهبود فناوری چاپ و جایگزینی بخشی از نقره با مس یا سایر مواد.
برای تحلیل آینده بازار نقره، باید هر دو عامل را همزمان بررسی کرد. تمرکز صرف بر رشد نصب پنلها ممکن است به برآورد بیش از حد تقاضای آینده منجر شود؛ همانطور که نادیده گرفتن رشد صنعت خورشیدی نیز تصویر ناقصی از مصرف صنعتی نقره ارائه میدهد.
آینده مصرف نقره در سلولهای خورشیدی به رقابت میان رشد صنعت فتوولتائیک و پیشرفت فناوریهای کاهش مصرف وابسته است. توسعه نیروگاههای بزرگ خورشیدی، افزایش ظرفیت تولید برق تجدیدپذیر و بهبود راندمان سلولها میتوانند همچنان این صنعت را به یکی از مصرفکنندگان مهم نقره تبدیل کنند.
در مقابل، افزایش هزینه مواد اولیه، فشار رقابتی بر تولیدکنندگان پنل و پیشرفت فناوریهای متالیزاسیون، انگیزه برای استفاده بهینهتر از نقره را تقویت میکند. خمیرهای کممصرف، خطوط چاپ باریکتر، پوششهای نقرهای روی مس و رسوبدهی الکتروشیمیایی از جمله مسیرهایی هستند که میتوانند شدت مصرف نقره را در سالهای آینده کاهش دهند.
نکته مهم این است که کاهش مصرف نقره در هر وات، لزوماً به معنای کاهش تقاضای کل این فلز نیست. اگر ظرفیت تولید پنلهای خورشیدی با سرعتی بیشتر از کاهش شدت مصرف رشد کند، مجموع مصرف نقره در این صنعت همچنان میتواند افزایش یابد.
به همین دلیل، ارزیابی چشمانداز نقره باید بر پایه مجموعهای از متغیرها انجام شود: ظرفیت نصب جهانی، سهم فناوریهای مختلف، مقدار نقره مصرفی بهازای هر وات، سرعت تجاریسازی فناوریهای جایگزین و وضعیت عرضه جهانی نقره.
کاربرد نقره در سلولهای خورشیدی یکی از موضوعاتی است که هنگام بررسی آینده بازار جهانی این فلز اهمیت پیدا میکند. برخلاف تقاضای سرمایهگذاری که میتواند تحت تاثیر انتظارات اقتصادی، نرخ بهره و جریان سرمایه تغییر کند، مصرف صنعتی نقره به نیاز واقعی صنایع و سطح تولید تجهیزات وابسته است.
گسترش فناوریهای انرژی پاک، برقرسانی به صنایع و توسعه زیرساختهای الکتریکی میتواند زمینه رشد تقاضای صنعتی را فراهم کند. در این میان، انرژی خورشیدی به دلیل استفاده گسترده از سلولهای فتوولتائیک، جایگاه مهمی دارد.
با این حال، نمیتوان تنها بر اساس رشد انرژی خورشیدی درباره افزایش قطعی قیمت نقره نتیجهگیری کرد. قیمت این فلز علاوه بر تقاضای صنعتی، از وضعیت تولید معادن، بازیافت، موجودیهای قابلدسترس، تقاضای سرمایهگذاری و شرایط اقتصاد جهانی نیز تاثیر میپذیرد.
برای دنبال کردن تغییرات بازار داخلی و بررسی روند قیمت این فلز، میتوانید از صفحه قیمت روز نقره در کافه طلا استفاده کنید.
نقره یکی از اجزای مهم سیستم الکتریکی سلولهای خورشیدی است و رسانایی بالای آن، این فلز را به گزینهای ارزشمند برای تولید اتصالات رسانا تبدیل کرده است. گسترش صنعت فتوولتائیک میتواند تقاضای صنعتی نقره را تقویت کند؛ اما کاهش مصرف در هر وات و توسعه فناوریهای مبتنی بر مس نیز ممکن است بخشی از این رشد را محدود کند. بنابراین، آینده تقاضای نقره در صنعت خورشیدی به تعادل میان افزایش ظرفیت تولید پنلها و سرعت پیشرفت فناوریهای کممصرف وابسته خواهد بود.
به دلیل رسانایی الکتریکی بسیار بالا، قابلیت چاپ به شکل خطوط ظریف و توانایی جمعآوری و انتقال جریان الکتریکی تولیدشده در سلول خورشیدی.
خیر. تبدیل نور به انرژی الکتریکی در ماده نیمهرسانا، معمولاً سیلیکون، انجام میشود. نقره وظیفه جمعآوری و انتقال جریان تولیدشده را بر عهده دارد.
خمیر نقره ترکیبی صنعتی حاوی پودر نقره و مواد افزودنی است که برای ایجاد خطوط رسانا روی سطح سلول خورشیدی استفاده میشود. این خمیر پس از چاپ و طی فرایندهای مناسب، اتصالات الکتریکی را تشکیل میدهد.
مقدار نقره به توان پنل، نوع سلول، فناوری تولید و میزان مصرف نقره بهازای هر وات بستگی دارد. به همین دلیل، برای محاسبه دقیق باید مشخصات فنی همان پنل و فناوری آن بررسی شود.
مس یکی از مهمترین گزینههای جایگزین است و پژوهشهایی برای استفاده از خمیرهای ترکیبی و رسوبدهی الکتروشیمیایی آن انجام شده است. با این حال، کنترل نفوذ مس، پایداری و هزینه تولید انبوه همچنان از چالشهای این فناوریهاست.
افزایش تولید پنلها میتواند تقاضای صنعتی نقره را تقویت کند؛ اما اثر نهایی آن بر قیمت به میزان کاهش مصرف نقره در هر وات، عرضه معادن، بازیافت و سایر بخشهای تقاضا نیز وابسته است.
برای تدوین این مقاله از پژوهشهای علمی و گزارشهای تخصصی حوزه فناوری فتوولتائیک استفاده شده است:
برای آگاهی از آخرین تغییرات بازار و بررسی قیمت نقره، تابلو قیمت کافه طلا را مشاهده کنید.
مشاهده قیمت روز نقره ←